Ballada o pustych ramach
Znasz inne opracowanie tej piosenki? Aby zapisać swoje opracowanie tego utworu kliknij tutaj
Nie
każdy
może
być
malarzem
Jak
być
artystą,
to
już
wielkim
Stąd
nieszczęśliwi
pacykarze
Patrzą
na
świat
przez
dno
butelki
Ja
w
długim
życiu
paru
znam
Dlatego
młody
przyjacielu
Dobrze
mieć
zbiorek
pustych
ram
Dzisiaj
już
trudno
mieć
kolekcję
Bo
na
to
są
muzea
wielkie
A
nawet
dobre
reprodukcje
Są
niczym
innym
jak
papierkiem
Przez
całe
swoje
życie
chciałem
Mieć
którąś
z
Rubensowskich
dam
Co
jesień
moją
by
ogrzała
Dlatego
nie
zbierałem
ram...
...
Żałuję
Bo
dobra
rama,
proszę
pana
A
dobra
rama,
rzadka
gratka
Jest
tym,
czym
harem
dla
sułtana
A
dla
poety
czysta
kartka
Zamyka
ci
kawałek
świata
A
resztę
imaginuj
sam
Więc
radzę,
jeszcze
tego
lata
Niech
pan
poszuka
pustych
ram
Obrysowany
fragment
ściany
Sczerniały
ramy
starym
złotem
To
obraz
ciągle
malowany
Twą
wyobraźnią
i
twym
okiem
Gdy
nie
chcesz
mieszkać
jak
w
hotelu
Ani
się
szarpać
ponad
stan
To
prędko,
młody
przyjacielu
Załóż
kolekcję
pustych
ram
Autor: Jonasz Kofta
Autor tekstu: Brak
Autor muzyki: Jonasz Kofta